Amaç: Refraksiyon kusurları ve yaşın stereopsis üzerine olan etkilerini araştırmak.
Ge­reç ve Yön­tem: Çalışmaya, gözlerinde refraksiyon kusuru dışında herhangi bir patoloji olmayan, görme keskinlikleri tam; randomize olarak şeçilmiş 1488 olgu dahil edildi. Olgular 10 – 19 (Grup 2, n=258), 20 – 29 (Grup 2, n=264), 30 – 39 (Grup 3, n=246), 40–49 (Grup 4, n=246), 50 – 59 (Grup 5, n=246) ve 60 ila üzeri (Grup 6, n=228) olmak üzere yaşlarına göre 6 gruba ayrıldı. Ayrıca her grup kendi içerisinde miyop (a), miyopik astigmatizma (b), hipermetropi (c), hipermetropik astigmatizma (d), emetrop (e) olmak üzere beşe ayrıldı. Olguların refraksiyon kusurları düzeltildikten sonra polarize gözlükle 16 inç (405 mm) mesafeden Titmus testi uygulandı. Olguların stereopsis düzeyleri titmus test üzerindeki “Halka testi” kullanılarak değerlendirildi. 
So­nuç­lar: Olguların stereopsis değerleri ortalaması grup 1; 41,1±3,2 arc\s, grup 2; 45,3±24,6 arc\s, grup 3; 42,6±5,0 arc\s, grup 4; 44,1±10,7 arc\s, grup 5; 45,8±24,8 arc\s, grup 6; 41,3±3,4 arc\s idi. Refraksiyon gruplarında stereopsis değerleri miyoplarda 45,4±24,2 arc\s, miyop astigmatlarda 41,3±4,2 arc\s, hipermetroplarda 45,3±21,4 arc\s, hipermetrop astigmatlarda 41,4±3,6 arc\s, emetroplarda 41,9±4,4 arc\s olarak saptandı. Yaş grupları, yaşa göre refraksiyon grupları ve refraksiyon grupları arasında yapılan değerlendirmede istatitiksel olarak anlamlı bir bulgu saptanmadı.
Tartışma: Çalışmamızda düzeltilmiş refraksiyon kusurları ya da yaşın stereopsis üzerine her hangi bir anlamlı etkisi saptanmadı. (Turk J Ophthalmol 2011; 41: 372-5)